Ancak bu düzenlemenin başarısı, yalnızca maaşların artırılmasına bağlı kalmayacak; aynı zamanda bu artışın sürdürülebilirliği ve toplumsal adalete katkısı da büyük önem taşıyacak. İnsanlar, geçim sıkıntısı içinde kaybolmuş bir hayatta, hükümetin attığı bu adımları umutla karşılayacak; fakat bu umut, gerçek bir değişimle desteklenmezse, kısa vadeli bir yanılsamadan öteye geçmeyecek. Ekonominin kalbi olan çalışanların, hak ettikleri değeri bulmaları için daha fazla adım atılması gerektiği gerçeği, görmezden gelinmemeli. Unutulmamalıdır ki, insanlar sadece maaşlarıyla değil, aynı zamanda iş yerindeki koşullarıyla, sosyal haklarıyla, ve en önemlisi, saygı duyulma hissiyle de var olurlar. Eğer bu düzenleme, toplumda köklü bir değişim yaratacaksa, sadece kök maaş üzerinden değil, aynı zamanda insan onuru üzerinden inşa edilmelidir. Sonuç olarak, bu yeni düzenleme, daha adil bir dünyanın kapılarını aralayacak bir başlangıç olabilir; ancak bunun için herkesin, özellikle de yöneticilerin, sorumluluk alması gerekmektedir. Duygusal ve sosyal bağların güçlenmesi, yalnızca ekonomik verimlilikle değil, insanlık değerleriyle de mümkündür.