O geceden beri ilk kez, kafamın içindeki gürültü dindi. “Daha önce yapmalıydık.” O sıcak odada; tezgahın üzerindeki erzaklarla, yerdeki çocuklarla ve nihayet birbirlerine sırt çevirmek yerine yüz yüze bakan komşularla dururken, daha önce anlamadığım bir şeyi fark ettim. Doğru olanı yapmak, yaptığınız anda her zaman iyi hissettirmez. Bazen berbat hissettirir. Bazen insanlar bunun için sizden nefret eder. Bazen onlardan bir şey çalmışsınız gibi bakarlar size; ve bir bakıma, belki de çalmışsınızdır. Gururlarını. Mahremiyetlerini. İşlerin aslında ne kadar kötü olduğu konusunda kendilerine söyledikleri o yalanı. Ama bazen müdahale ettiğiniz o şey, onları yavaş yavaş öldüren yalanın ta kendisidir. Doğru olanı yapmak, yaptığınız anda her zaman iyi hissettirmez.